Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :Farbod Azsan
تاریخ:چهارشنبه 8 دی 1395-07:49 ب.ظ

آشنایی با اساطیر کثلهو/قسمت دهم: Elder Things

اگر نشانههای واضح و مبرهن جان بدر بردن از وحشتهایی کهن در آنچه آشکار خواهم کرد، برای بازداری دیگران از ورود به اعماق قطب جنوب، یا حداقل سرک کشیدن به زیر سطوح این غاییترین گورستان رازهای ممنوعه و ویرانههای غیرانسانی و نفرینشده از دیرباز کافی نباشد، مسئولیت مواجهه با پلیدیهای توصیفناپذیر یا حتی سنجشناپذیر آن بر دوش من نخواهد بود.  

در کوهستان جنون

املا/معادل (های) فارسی: کهنزادگان  

القاب: نخستزادگان (The Primordial Ones)، قدیمزادگان (The Old Ones)

کهنزادگان، یکی دیگر از گونههای جاندار برجستهی اساطیر، فقط در یکی از داستانهای لاوکرفت (در کوهستان جنون) حضور رسمی دارند، ولی نقششان در مقیاس کلی اسطوره، خصوصاً در ارتباط با زمین و تاریخچهی آن، از اهمیت زیادی برخوردار است.

کهنزادگان موجوداتی فضایی هستند و در ظاهرشان، ترکیبی از ویژگیهای ظاهری حیوانات و گیاهان دیده میشود. قدشان 1.8 متر است، فرم کلی پیکرشان به بشکهای مخروطیشکل شباهت دارد و زائدههایی از بدنشان بیرون زده که بیشباهت به اندام ستارههای دریایی نیست.

از بالای سرشان پنج شاخک بیرون زده که روی هرکدام یک چشم قرار دارد. همچنین آنها پنج نای مخصوص خوردن و هضم غذا و مژکهایی بهمنظور پیشروی در تاریکی مطلق دارند.

در انتهای پیکر کهنزادگان پنج شاخک عضلانی قرار دارد که آنها از برجستگیهای روی نوکشان برای حرکت کردن استفاده میکنند. وسط پیکرشان پنج شاخک دیگر در فواصل یکسان قرار گرفته و پنج بال انعطافپذیر نیز به پشتشان متصل است.

کهنزادگان قادر به راه رفتن، پرواز کردن و شنا کردن بودند، ولی ترجیح میدادند در زیر آب زندگی کنند؛ خصوصاً با توجه به اینکه استحکام زیاد بدنشان تحمل فشار زیاد اعماق اقیانوس را برایشان ممکن میساخت.

گفته میشود آنها از طریق هاگها تولید مثل میکردند، ولی بهشدت مراقب بودند روند افزایش جمعیتشان از کنترل خارج نشود.

از قرار معلوم کهنزادگان اولین موجودات بیگانهای بودند که از فضا (به احتمال زیاد از اورانوس یا نپتون) به زمین آمدند. پس از رسیدن به زمین، شهر بزرگی را در نزدیکی قطب جنوب ساختند و در سرتاسر زمین پراکنده شدند. در این دورهی زمانی آنها با چند نژاد بیگانهی دیگر جنگیدند که مهمترینشان کثلهو و اخترزادهای او، می-گو (Mi-Go) و گونهی متعال ایث (The Great Race of Yith) بود.

«شهر کهنزادگان» اثر Alex Tuis

به لطف سطح تکنولوژی بالایشان، کهنزادگان در بیشتر این جنگها پیروز شدند، ولی این پیروزیها تلفات و آسیبهای زیاد و جبرانناپذیر برایشان به همراه داشت و آنها بهتدریج مجبور به تخلیه کردن بسیاری از شهرهایشان شدند.

فرهنگ و تکنولوژی کهنزادگان پیچیده، گسترده و سطحبالا بود. از آثار هنریشان میتوان به نقشهای برجستهای اشاره کرد که تاریخچه و ساختار جامعهیشان با جزئیاتی باورنکردنی رویشان حک شده بود. دانش معماریشان به آنها اجازه داد ساختمانهای سنگی شگفتانگیزی بسازند که اغلب، به تقلید از آناتومی پیکرشان، پنچگوش بودند. چنین شباهتی در الفبایشان نیز یافت میشود؛ الفبایی که در نگاه اول پر از نقطهها و دایرههای هممرکزی است که در امتداد پنج شعاع کشیده شدهاند. همچنین آنها ارز مخصوص به خود را داشتند که از جنس سنگ صابونی سبز ساخته شده بود. هیچ مدرکی مبنی بر گرایش کهنزادگان به مذهب خاصی وجود ندارد.

اطلاعات دقیقی از اینکه دستاوردهای کهنزادگان تا چه حد پیشرفته بودند در دسترس نیست، ولی میتوان حدسهایی زد. به احتمال زیاد آنها به اسلحههایی مجهز به انرژی متمرکز دسترسی داشتند که در جنگهای زیادی که پشت سر گذاشتند، تا حد زیادی کمک حالشان بود. همچنین دانش آنها در زمینهی کیهانشناسی و فیزیک با دانش فعلی انسانها برابر یا حتی از آن بیشتر بوده است.

نقطهی قوت اصلی آنها، دانش باورنکردنیشان در رشتهی زیستشناسی و مهندسی ژنتیک بود، در حدی که میتوانستند گونههای جاندار جدید تولید کنند. در واقع، آنها یک گونهی جاندار خلق کردند تا خدمتگزارشان باشد: شوگوثها (Shoggoths).

«یک شوگوث» اثر pahko

شوگوثها موجودات عظیمالجثهای هستند که از نوعی مادهی لجنمانند بیگانهی سیاهرنگ ساخته شدهاند و قادر هستند بنا بر نیازشان اندام و زائدههای کمکی از خود تولید کنند.

کهنزادگان با تکیه بر قدرت هیپنوتیزم شوگوثها را آموزش میدادند و کنترل میکردند، ولی شوگوثها در نهایت علیه اربابانشان قیام کردند. کهنزادگان این قیام را سرکوب کردند، ولی از آن پس در برخورد با خدمتگزارانشان محتاط شدند.

از دیگر مخلوقات قابلاعتنایشان، میتوان به موجود دوپا و هوشمندی به نام انسان اشاره کرد. دقیقاً مشخص نیست نیت کهنزادگان از خلق انسان چه بود، ولی در اینکه آنها به دنبال نفع شخصی بودند و انسانها چیزی بیشتر از یک پروژهی آزمایشی برایشان ارزش نداشتند، شکی نیست.

به خاطر درگیریهای زیاد و وقوع یک عصر یخبندان شدید، کهنزادگان بازمانده مجبور شدند از سطح زمین به یک دریاچهی زیرزمینی بسیار وسیع زیر قطب جنوب پناه ببرند. نقل است که در نزدیکی شهری که کهنزادگان در نزدیکی قطب جنوب ساختند، موجودی ساکن است که حتی کهنزادگان هم با وجود قدرتی که در اختیارشان بود، از آن وحشت داشتند، ولی هویت این موجود مشخص نیست.

از اینکه تعداد کهنزادگان باقیمانده (البته اگر کهنزادهای باقی مانده باشد) در زیر قطب جنوب چند عدد است، اطلاعاتی در دسترس نیست، ولی با پراکنده شدن انسان در سطح زمین و تسخیر کردن نقاط مختلف آن، بدونشک کهنزادگان سلطهی خود را بر روی سیاره از دست دادهاند و یکی از مخلوقاتشان جایشان را گرفته است؛ اتفاقی که با پیشرفت علم ربوتیک و ساخته شدن هوش مصنوعیهای فوقپیشرفته به دست انسانها، بعید نیست باز هم تکرار شود. 




داغ کن - کلوب دات کام
نویسنده :Farbod Azsan
تاریخ:چهارشنبه 1 دی 1395-08:58 ب.ظ

آشنایی با اساطیر کثلهو/قسمت نهم: Necronomicon

تالیف نکرونومیکون به عبدالحضرت نسبت داده میشود: شاعر دیوانهی شهر صنعا در یمن، که نقل است در دورهی خلافت امویان، حوالی سال 700 میلادی، رونق پیدا کرده بود. او به ویرانههای بابل و مخفیگاههای زیرزمینی ممفیس سفر کرد و ده سال را به تنهایی در بیابان جنوبی شبهجزیرهی عربستان (معروف به ربعالخالی یا «فضای خالی» برای باستانیان) و صحرای «الدهناء» یا آنطور که عربهای معاصر خطابش میکنند، صحرای «سرخ»، سپری کرد؛ صحرایی که بنابر باور ساکنین منطقه، زیستگاه ارواح مراقب خبیث و هیولاهای قاتل است...

تاریخچهی نکرونومیکون


املا/معادل (های) فارسی:

1. نکرونومیکون، نکرونامیکان، العضیف، العزیف   

2. عبدالحضرت، عبدول الحضرت، عبدالله الحظرد

القاب:

1. کتاب مردگان (The Book of the Dead)، کتاب العضیف (Kitab Al-Azif)

2.  عرب دیوانه (The Mad Arab)

یکی از معروفترین مخلوقات لاوکرفت و بدونشک معروفترین کتاب در اساطیر کثلهو نکرونومیکون است. نکرونومیکون کتابی افسانهای است که تاریخچهی جالبی در بستر تاریخی دنیای واقعی و همچنین در بستر حوادث درون اساطیر برای آن تدوین شده است.

اولین اشاره به نکرونومیکون در سال 1924 در داستان سگ شکاری (The Hound) صورت گرفت. در این داستان، راوی در اشاره به یک گردنبند میگوید این گردنبند شیئی است که در کتاب ممنوعهی نکرونومیکون از آن نام برده شده است؛ کتابی که تمام خوانندههای خود را به مرز جنون میکشاند.

مولف نکرونومیکون، عرب دیوانه، عبدالحضرت، یک سال قبلتر در داستان شهر بینام (The Nameless City) مورد اشاره قرار گرفته بود. عبدالحضرت اسمی ساختگی، بیمعنی و طبق سنتهای اسمگذاری عربی، غلط است. در یکی از مقالات نوشتهشده در دنیای بازی نقشآفرینی رومیزی احضار کثلهو، ادعا شده است که این نام، معادلگیری  انگلیسی نادرست Abd Al-Azrad به معنای «بندهی بلعندهی متعال» است.

تلفظ صحیح اسم هرچه که باشد، طبق تاریخچهی کوتاهی که لاوکرفت برای نکرونومیکون تدوین کرده است، عبدالحضرت شاعری درباری بود که به یکی از اشرافزادگان یمنی خدمت میکرد. اما به طور ناگهانی تصمیم گرفت دنیای متمدن را ترک کند و به گشت و گذار بپردازد. او به ویرانههای بابل و ممفیس سر زد و به مدت ده سال در بیابانهای عربستان یکه و تنها سرگردان بود. نهایتاً او در دمشق مستقر شد و در این شهر شروع به نوشتن العضیف کرد، کتابی که بعدها به نام نکرونومیکون مشهور شد.

ظاهراً واژهی العضیف به صدایی که حشراتی چون جیرجیرکها شبهنگام از خود تولید میکنند و اعراب بادیهنشین گمان میکردند صدای زمزمهها و زوزههای شیاطین هستند، اشاره دارد.

طبق تاریخچهی نکرونومیکون، اندکی بعد از تکمیل نگارش نکرونومیکون، هیولایی نامرئی عبدالحضرت را در روز روشن، در مقابل نگاه بهتزدهی رهگذران و شاهدان از هم درید.

«فرجام ناگوار عرب دیوانه، عبدالحضرت» اثر Keren-or

عبدالحضرت صداهایی را در سرش میشنید و یکی از عبیدان کثلهو و یوگ-سوتوث بود، برای همین هیچ بعید نیست شخص یوگ-سوتوث دانش لازم برای نگارش این کتاب نفرینشده را در اختیارش قرار داده باشد. نکرونومیکون حاوی دستورالعملی برای احضار یوگ-سوتوث میباشد، برای همین این نظریه از اعتبار قابلقبولی برخوردار است.

محتوای نکرونومیکون تنوع نسبتاً زیادی دارد: تشریفات مذهبی برای احیا کردن مردگان، دستورالعمل ساختن پودر ابن قاضی (The Powder of Ibn-Ghazi)، اطلاعات راجعبه کهنزادگان قطبی، اطلاعات راجعبه قدیمیگانگان متعال و گونههای جاندار اساطیر و...

اطلاعات گنجاندهشده در نکرونومیکون بسیار خطرناک هستند و هرکس که کتاب را بخواند، به احتمال زیاد از لحاظ روانی و حتی فیزیکی آسیب خواهد دید، چون بسیاری از خوانندگان کتاب به سرنوشتی ناگوار دچار شدند.

نکرونومیکون در طول تاریخ بارها ترجمه و رونویسی شده است. اولین ترجمهی اثر سال 950 به زبان یونانی منتشر شد. مترجم یونانی کتاب تئودوروس پیلاتوس، یکی از دانشپژوهان قسطنطنیه بود. با توجه به اینکه یونانی اولین زبانی بود که العضیف به آن ترجمه شد، نام یونانی «نکرونومیکون» (به معنای «کتابی منباب مردگان») که پیلاتوس برای آن برگزید، در جهان غرب شهرت پیدا کرد.

در سال 1050 میکائیل اول، پاتریاک قسطنطنیه، دستور سوزاندن 171 نسخه از نکرونومیکون (شامل تمام نسخههای عربی موجود در بیزانس) را صادر کرد.

در سال 1228، اولائوس ورمیوس (Olaus Wormius) نکرونومیکون را به زبان لاتین ترجمه کرد و طولی نکشید که پاپ گرگوری نهم آن را جزو کتب ممنوعه اعلام کرد (البته این قسمت از تاریخچه به احتمال زیاد یک اشتباه غیرعمدی است، چون اولائوس ورمیوس در قرن شانزدهم متولد شد).

در سال 1586 کالتیستی به نام جان دی (John Dee) کتاب را به زبان انگلیسی ترجمه کرد، هرچند ظاهراً این ترجمه کیفیت بالایی نداشته و فقط قسمتهایی از آن باقی مانده است.

نسخهای از نکرونومیکون که دوبیتی معروف عبدالحضرت به زبان عربی روی جلد آن درج شده است:

"That is not dead which can eternal lie
And after strange eons even death may die"

نبتواند هرگز تن مرده‌ای / بود تا ابد خفته در چال‌ها

که حتی بمیرد خود مرگ هم / در اعصار و از غربت سال‌ها*

 

نکرونومیکون، به طور مستقیم و غیرمستقیم، در آثار زیادی مورد استفاده قرار گرفته است.

تاثیر اساطیر کثلهو در سری فیلمهای ترسناک مردهی پلید (Evil Dead) به طور پررنگی احساس میشود و نکرونومیکون (که در فیلم Necronomicon Ex Mortis نام دارد) هم یکی از بخشهای برجستهی این فرنچایز سینمایی است (به عنوان مثال دِدایتها (Deadite) خلق شدن خود را به آن مدیون هستند).

نکرونومیکون، یا کتابی که به طور واضحی از آن الهام گرفته شده است، در رمانها، بازیهای ویدئویی، آثار سینمایی و سریالهای تلویزیونی به وفور مورد استفاده قرار گرفتهاند.

چندین ناشر کتابهایی جعلی را تحت عنوان نکرونومیکون «واقعی» منتشر کردهاند. یکی از قابلتوجهترین چنین عناوینی کتاب سایمون نکرونومیکون (The Simon Necronomicon) است که در سال 1977 منتشر شد.

زیاد پیش میآمد که آشنایان لاوکرفت راجعبه واقعی بودن نکرونومیکون و چگونگی یافتنش از او سوال کنند. او نیز دائماً تاکید میکرد که نکرونومیکون زائدهی تخیلش است، هیچ ریشهای در واقعیت ندارد و کتابهای مشابه نکرونومیکون در واقعیت، آنطور که باید و شاید، هیجانانگیز و جالب نیستند. ولی به هر حال، کسانی که به دانش ممنوعه دسترسی دارند، تمایلی به اشتراک گذاشتن آن با دیگران ندارند...

 

* ترجمهی فارسی شعر از صفحهی لاوکرفت در دانشنامهی هنر و ادبیات گمانهزن برگرفته شده است. 




داغ کن - کلوب دات کام