تبلیغات
Trying To Unfreeze - در کوچه پس کوچه های پاپ کالچر: Children of Men


Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :Farbod Azsan
تاریخ:شنبه 13 اردیبهشت 1393-09:06 ب.ظ

در کوچه پس کوچه های پاپ کالچر: Children of Men

Children of Men

رده: سینما

سال انتشار: 2006
کارگردان: Alfonso Cuaron
سبک: علمی-تخیلی/دیستوپیایی


خلاصهی داستان:

سال 2027 است و آز آخرین باری که یک زن باردار شد، 18 سال میگذرد. انسانیت در معرض انقراض میباشد و ظاهراً انگلستان تنها کشوری است که هنوز نظم و قانون در آن برپاست. در این بین تیودور فارو توسط همسر سابقش درگیر انجام ماموریتی بسیار حیاتی میشود: اسکورت کردن یک دختر آفریقایی مهاجر به نام کی به یک جای امن؛ دختری که میتواند نقشی کلیدی در اتفاقات آتی ایفا کند.

فیلمای اکشن هالیوودی هیچوقت برام جذابیت خاصی نداشتن. یعنی تعقیب و گریزا و تیراندازیا و جلوههای ویژهی رایج تو این فیلما به جای این که توجهمو جلب کنن، خستم میکردن. این خستهکننده بودن حتی برای فیلمای تحسینشدهی ژانر مثل فیلمای نولان و اسپیلبرگ هم صادق بود، برای همین به این نتیجه رسیدم که شاید فیلمای اکشن به درد من نمیخورن. به هر حال هرکس سلیقهی خاص خودشو داره. ولی وقتی CoMو دیدم، متوجه شدم مشکل از سلیقهی من نیست؛ تا حالا یه فیلم اکشن درستحسابی ندیده بودم.

اولین چیزی که راجع به CoM باید گفت اینه که فیلمبرداری و تدوینش بینظیره. دیدید توی فیلما وقتی دعوا و درگیری جریان داره دوربین دائماً کات میخوره؟ CoM این کارو انجام نمیده. دوربین فیلم خیلی جسور و سمجه و از اکشنی که تو صحنه جریان داره نمیترسه. یکی از معروفترین سکانسای فیلم که باعث شد این سوال برای خیلیا ایجاد بشه که آیا این سکانس واقعاً تو یه برداشت گرفته شده (و صد البته جواب "خیر" هست)، سکانسیه که توش ماشینی که شخصیت اصلی سوارشه توسط یه دار و دستهی عصبانی مورد حمله قرار میگیره و بعد حین این که راننده داره تو جاده دندهعقب میره تا از دستشون فرار کنه، دو نفر که سوار یه موتورن میفتن دنبالشون و برای نشونهگیری و تیراندازی میان کنار ماشین. توی کل این سکانس بسیار طولانی و پر التحاب ما شاهد هیچگونه کاتی نیستیم. دوربین دائماً وسط ماشین در حال چرخیدنه و اضطراب سرنشیناشو به رخ میکشه؛ تا حدی که تماشاچی دیگه تماشاچی نیست و انگار خودش تو ماشین نشسته، ولی این سکانس با استفاده از روشای پیچیدهی تدوین به این شکل دراومده و در اصل برداشتای متعددی داشته. اینجاست که CoM راه خودشو از فیلمای اکشن دیگه سوا میکنه: دوری از ماستمالی کردن و استفاده از کلکای سینمایی بیارزش و تلاش واقعی برای کمرنگ کردن مرز بین تماشاچی و فیلم. از این نظر فیلم به شدت یادآور یه ویدئوگیمه که البته جای تعجب هم نداره، چون به اعتقاد خیلیا یکی از منابع الهام اصلی کوآرون برای ساخت جو و استیل بصری فیلم بازی Half-Life 2 بوده.

حالا که حرف از واقعی بودن شد، باید به این نکته هم اشاره کرد که CoM با وجود علمی-تخیلی بودن یه دنیای واقعیو به تصویر میکشه. راجر ایبرت توی نقدش از فیلم به خوبی این مساله رو بیان میکنه:

«کوآرون یک دنیای آیندهنگرانهی قابلقبول را به تصویر میکشد. لباسهای عجیبغریب تن شخصیتهای داستان نیست و هیچکدامشان قصد ندارند به کرهی ماه سر بزنند؛ طراحی شهری که داستان در آن اتفاق میفتد حاصل یک خیالپردازی پلاستیکی نیست، بلکه کاملاً شبیه به شهرهای امروزی است، با این تفاوت که خستهتر و بیروحتر به نظر میرسد. این دنیایی است که نه با انفجار، بلکه با یک زمزمه در حال به پایان رسیدن است و فیلم نقش یک هشدار را ایفا میکند. تنها چیزی که در آینده باید از آن بترسیم، خود گذشته است. گذشتهی خودمان. خودمان.»  

این واقعگرایانه بودن شامل پیرنگ و شخصیتپردازی داستان هم میشه. برخلاف اکثر فیلمای اکشن ما شاهد الگوهای شخصیتی (سرباز قوی، هکر باهوش و ...) نیستیم. تمام شخصیتای فیلم (من جمله شخصیت اصلی) یه سری آدم معمولین و ضعفای یه آدم معمولیو هم دارن. کشمکشی که داستان حول محورش میچرخه هم درسته عملاً راجع به نجات دنیا و این حرفاست، ولی نه به اون شکل پر زرق و برقی که عموماً به دیدنش عادت کردیم. همهچی خیلی قابلباوره و اون چیزاییم که قابلباور نیستن (مثل باردار نشدن تمام زنا رو کرهی زمین به مدت 18 سال) هیچوقت توضیحی براشون ارائه نمیشه، چون تجربه ثابت کرده تلاش برای توضیح دادن این سناریوهای غیرمحتمل، خصوصاً توی یه فیلم که زمانش محدوده، اکثراً کمکی به باورپذیرتر کردنشون نمیکنه و اگرم بکنه، عموماً یه توضیح علمی یا تکنیکی پیچیدست که مخاطب عادی ازش سر در نمیاره.

یکی از پیامایی که بین آثار اکشن خیلی رو بورسه تاکید روی ذات خراب انسانه. از کینگکونگ گرفته تا آواتار، خیلی از فیلمای این تیپی میخوان یه کاری بکنن آدم راجع به انسان بودن خودش حس بدی پیدا کنه (یا حداقل اعمال خودش و همنوعاشو به شدت مورد سوال قرار بده). تازه ما کاری به فیلمای اسلشر و اکشنای خشونتآمیز نداریم که کاری که خواسته یا ناخواسته انجام میدن، بیتفاوت کردن مخاطب نسبت به زندگی انسانای دیگه و عادی جلوه دادن خشونته. البته هیچکدوم از اینا پیامای بدی نیستن؛ اتفاقاً تو این دنیایی که هر روزش اشباع شده از اخبار جنایت و کشت و کشتار و فجایع انسانی و طبیعی، رقیق کردن تاثیر منفی خشونت روی ذهن انسان میتونه کار مفیدی باشه، چون در غیر این صورت شنیدن این اخبار باعث میشه یه آب خوش از گلوی آدم پایین نره؛ اصلاً شاید دلیل روانی پشت ساخته شدن و دیده شدن آثار خشونتآمیزی مثل سری فیلمای اَره یا کارتون Happy Tree Friends همین باشه، ولی CoM این جراتو به خودش میده که خلاف این جریان شنا کنه و در آخر یه پیام انساندوستانهی بسیار قوی منتقل کنه. به نظرم این مهمترین عاملیه که  CoMو از آثار اکشن دیگه متمایز میکنه. درسته داستان فیلم تو یه دنیای مزخرف اتفاق میفته و توی به تصویر کشیدن ذات خراب انسان هم کم نمیذاره، ولی آخرش حسی که بهتون منتقل میشه اینه که تولد یه نوزاد چقدر میتونه اتفاق خرسندی باشه و ارزش زندگی انسان چقدر زیاده. خیلی حرفه که یه اثر اکشن سعی کنه این پیامای سطح بالا رو منتقل کنه و موفقم بشه.

اگه من بخوام یه نفرو به سینما معرفی کنم، بهش میگم CoMو ببینه، چون بدون پیچیدگی و فیس و افاده و زیرآبی رفتن قدرت سینما رو هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ هنری به بهترین شکل ممکن به تصویر میکشه و یه گزینهی مناسب برای آشنایی با رسانست.  درسته که فیلم سالی که روی پرده رفت اونطور که باید و شاید سر و صدا نکرد، ولی به نظرم یکی از اون فیلماییه که از دههی گذشته به یاد میمونه و با گذر زمان ارزشش بیشتر معلوم میشه.




داغ کن - کلوب دات کام

شنبه 17 خرداد 1393 10:10 ب.ظ
آره حتما ببین
اصلا ترو دیتیکتیو از قسمت 4 قابل درک و قشنگ میشه.3 قسمت اولش چیدن بنیان های فلسفی بقیه ی داستان بودن فقط.
پاسخ Farbod Azsan : آره، مونولوگای فلسفی Rust تو این سه اپیزود یکم بیش از حد pretentious به نظر می رسید و ظاهراً به داستان ربطی نداشت، ولی اگه بعداً ربط پیدا کنه که خیلیم خوبه.
محمد سوری
شنبه 17 خرداد 1393 09:32 ب.ظ
آره قبول دارم توی فرزندان انسان تاثیر گذاریش بیشتر بوده.اتفاقا امانوئل لبوفسکی فیلمبردار جاذبه و خود کوآرن که تدوینگرش بوده گفتن می خواستن توی گراویتی مخاطب نفهمه حقه ی بدون قطع بوده که یه جورایی خود نمایی نشه. توی گراویتی انقدر اصل قضیه نقسگیر بود(به خصوص ورژن سه بعدی که من ندیدمش) که کسی اصلا به فکر این نمیفتاد که اینجا تدوینش خوبه یا اونجا بدون قطع گرفتن و ....

راستی سکانس آخر قسمت 4 سریال True detective هم یه نمای بدون قطع داره که طبق یه حرفا و مصاحبه هایی من فهمیدم اونجا واقعا بدون قطع بوده.حالا نمی دونم صحت داره یا نه ولی اگر واقعا اون 5 دقیقه ی آخر و مخصوصا سکانس بالا رفتن از فنس ها بدون قطع بوده باشه گروه سازنده کار خیلی بزرگی کردن.
پاسخ Farbod Azsan : اتفاقاً من TD و تا اپیزود 3 دیدم و اینو که گفتی، مشتاق شدم برم هرچه سریع تر اپیزود 4شو ببینم، چون به نماهای ادامه دار علاقه ی خاصی دارم. ممنون.
مجمد سوری
شنبه 17 خرداد 1393 08:47 ب.ظ
آلفونسو کوآرن اکثر کاراش فوق العاده ان(البته به اعتراف خودش فیلم آرزوهای بزرگ اشتباه بزرگ سینماییش بوده)
اون تکنیک نمای بدون قطع رو(در واقع اون حقه رو) اول فیلم Gravity هم اجرا کرده که سکانس واقعا نقسگیری بود.
فرزندان انسان رو بالای 10 بار دیدم.سکانس افتتاحیه ش محشره.
پاسخ Farbod Azsan : به نظرم اجرای این حقه تو CoM بهتر از Gravity جواب داد. Gravity از همون اولش معلومه کلاً با جلوه های ویژه ساخته شده و حالا قطع شدن یا نشدن نما خیلی به چشم نمیاد، ولی نماهای ادامه دار CoM اینقدر طبیعی کار شدن که بعضی جاها عین مستند جنگی می مونن.
بهنام
پنجشنبه 1 خرداد 1393 12:51 ق.ظ
من این فیلم رو نصفه دیدم. به نظرم کسل کننده بود. فیلم باید داستان قوی داشته باشه و یقه بیننده رو سفت بچسبه مثل se7en و prestige
راستی فیلم قدیمی 1 the fly هم خیلی خیلی فیلم خوفیه. اگر ندیدین توصیه می کنم حتما ببین.
پاسخ Farbod Azsan : اتفاقاً من CoMو دقیقاً به خاطر این دوست داشتم که یقمو سفت چسبید. احتمال یه موقعی دیدی که حال و حوصله نداشتی. بعداً تو فرصت مناسب دوباره ببینش.

فعلاً هنوز وارد قلمروی فیلمای کراننبرگ نشدم، ولی مسلماً مگس اولین فیلمیه که ازش می بینم.
AmiR
شنبه 27 اردیبهشت 1393 01:43 ق.ظ
سلام از توضیحاتت میشه فهمید که خیلی فیلم جالبیه
فقط من نمیتونم لینک دانلودی را پیدا کنم که فیلتر نباشه
ایران فیلم هم لینک کمکیش حذف شده پس امکانش هست لینکشو بدی ترجیحا 1080 blueray
tanks
پاسخ Farbod Azsan : سلام.

من خیلی وقته دور لینک دانلود یه خط قرمز کشیدم (دقیقاً به خاطر همین مشکلات پیدا نشدن لینک و حذف شدن لینک و قلابی بودن لینک و ...) و فقط با تورنت کار می کنم. برای همین نمی دونم باید از کجا شروع کنم. اگه خودت نتونستی لینکی پیدا کنی، منم نمی تونم.
Omib91
جمعه 19 اردیبهشت 1393 01:48 ق.ظ
ایول دمت گرم پس باید برم فیلمشو بگیرم ببینم چطوره ...
این که یه صحنه رو کلا انگار یه سره میگیرن و کات نداره رو تو "گرویتی" خیلی پسندیدم امیدوارم اینم با توجه به توضیحاتت همونطوری باشه!
راستی کل مقاله های صفحه اولت رو خوندم خیلی مفید بود دمت گرم همینطوری ادامه بده ...
پاسخ Farbod Azsan : آره، Gravity هم دقیقاً جا پای CoM می ذاره. ولی شات های بدون کات CoM برای من جالب تر بودن، چون خیلی واقعی به نظر می رسن.
علی
دوشنبه 15 اردیبهشت 1393 05:56 ب.ظ
من فکر میکردم فرزندان بشر خیلی معروفه و اکثرا میشناسنش(باتوجه به اینکه گفته بودی قراره آثار گمنام رو معرفی کنی)...
واقعا اینکه از کارای نولان خوشت نمیاد رو راست گفتی؟؟...خیلی عجیبه...ولی بهتره فیلمای نولان رو تو ژانر اکشن قرار ندیم...
با تشکر...
پاسخ Farbod Azsan : شاید گمنام واژه ی درستی نباشه. اینجا علاوه بر آثار گمنام، آثاریم که ممکنه شهرت داشته باشن، ولی خیلیا هنوز نرفتن سراغشون هم قراره معرفی باشن. تنها چیزایی که کلاً معرفی نمی شن آثارین که دیگه اسمشون برای پدر مادرهامون هم آشناس (مثل هری پاتر، ارباب حلقه ها، ماتریکس، سوپر ماریو و ...).

نه این که خوشم نیاد، حس خاصی نسبت بهشون ندارم. به نظرم فیلماش خیلی خشک و بی روحن. حتی Memento هم که به نظرم بهترین فیلمشه، با وجود ایده ی تقریباً بکرش (می گم تقریباً چون قبلاً یه فیلم نه چندان شناخته شده این تکنیک آخر به اولو پیاده کرده بود) و اجرای فوق العاده ی این ایده ی بکر، فیلم بیحالی بود. نولان اینقدر خودشو درگیر طراحی یه پیرنگ پر پیچ و خم می کنه که یادش می ره کاری کنه مخاطب به این پیرنگ و شخصیتاش اهمیت بده.

چرا قرار ندیم؟ سه گانه ی شوالیه ی تاریکی یا اینسپشن جفتشون دُز اکشن خیلی بالایی دارن. البته باید به این نکته توجه داشت که اگه به یه فیلم بگیم اکشن، دلیل بر این نیست که ارزششو پایین آوردیم. هرچند سینمای اکشن هیچ وقت به عنوان high art شناخته نشده و احتمالاً نمی شه، ولی به نوبه ی خودش سبک قابل احترامیه و فیلمای زیادی تو این سبک هستن که حرف زیادی برای گفتن دارن.

مهراد
یکشنبه 14 اردیبهشت 1393 03:49 ب.ظ
فیلمی كه معرفی كردید با توجه به توضیحاتی كه دادید به نظر فیلم جالبی میاد. ممنون از شما.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر