Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :Farbod Azsan
تاریخ:پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392-12:54 ب.ظ

معرفی عناصر داستانی/شماره ی هشت: Bittersweet Ending

پایان تلخ و شیرین

قیافه ی مخاطب بعد از تجربه ی یک پایان تلخ و شیرین تاثیرگذار


بالاخره پیروزی فرا رسید! بدی شکست خورد و مردم نجات پیدا کردن. دیگه خطری کسیو تهدید نمی کنه و قهرمانا آماده ی گرفتن پاداششونن. وقتشه که عشاق دست همو بگیرن و به طرف خورشید در حال غروب قدم بزنن ...

... پیروزی فرا رسید؟ پس چرا کسی هورا نمی کشه؟ چرا همه حالشون گرفتست؟ چرا همه دارن در کنار فکر کردن به چیزایی که به دست آوردن، به چیزاییم که از دست دادن، فکر می کنن؟

جایی بین پایان خوش و پایان غم انگیز، پایان تلخ و شیرین قرار دارد. این پایان در صورتی اتفاق میفتد که پیروزی بهای سنگینی داشته باشد، در صورتی که بنا بر دلایلی، قهرمانان نتوانند از پاداش اعمالشان تمام و کمال لذت ببرند، در صورتی که در طول حوادث داستان وجودی با ارزش از بین برود و دیگر اوضاع هیچ وقت مثل قبل نشود. پایان تلخ وشیرین به طور کلی پایانی مثبت محسوب می شود، ولی پایان مثبتی که کمی غم و دلتنگی هم با آن مخلوط شده است. اغلب این پایان ها نتیجه ی این هستند که روند داستان وقوع پایانی خوش را غیرممکن سازد. اگر بخواهیم با دید بی طرفانه نگاه کنیم، در مقایسه با پایان های تلخ وشیرین، در برخی از پایان های خوش چیزهای بیشتری از بین می روند یا به طور غیرقابل برگشتی خراب می شوند، بنابراین پایان تلخ و شیرین بیشتر به جو کلی پایان داستان می پردازد، نه صرفا وزن کردن چیزهای از دست رفته.

تعدادی از دلایل رقم خوردن پایان تلخ و شیرین:
- هنگامی که یک زوج به خاطر دلایلی که به نفع خودشان یا اطرافیانشان است، مجبور به جدا شدن از یکدیگر شوند.
- هنگامی که قهرمان داستان فراموش شود یا ناشناس باقی بماند و به خاطر فداکاری هایش پاداشی کسب نکند.
- هنگامی که چیزی غیرقابل بازیابی نابود شود و معصومیت قهرمان و یا دنیای داستان را نیز همراه با خود برای همیشه از بین ببرد. (اصطلاحا پایان یک عصر)
- هنگامی که رسیدن به پیروزی فقط با قربانی شدن و فداکاری عزیزان قهرمانان (یا خود آن ها) امکان پذیر باشد. بعضی مواقع هم این قربانی شدن بیهوده انجام می شود و هیچ کس از آن سودی کسب نمی کند.
- هنگامی که فقط شخصیت و یا شخصیت های اصلی پایانی خوش کسب کنند و بقیه در یاس و ناامیدی باقی بمانند.
- هنگامی که شخصیت پلید کشته شود، ولی نقشه های فعلیش به ثمر رسیده باشند. قهرمانان باید
 دیر یا زود با نتایج آن ها روبرو شوند و خودشان هم از این موضوع آگاه هستند.
- بعضی مواقع هم داستان به پایانی کاملا خوش ختم می شود، ولی باز هم ادامه پیدا می کند و در آخر به سرانجام غیرقابل اجتناب مرگ همه ی شخصیت ها ختم می شود.

پایان های تلخ وشیرین در داستان هایی که در دنیا و شخصیت پردازیشان مرز مشخصی بین خوبی و بدی وجود ندارد، مرسوم هستند و شرایطی که در آن شخصیت ها نمی دانند که باید به عنوان قدم بعد چه کاری انجام دهند، معمولا نوعی مقدمه چینی برای رسیدن به این پایان است.
بنا بر دلایل واضح، در فانتزی های حماسی (
High Fantasy) پایان تلخ و شیرین زیاد یافت می شود. پایان حماسه ای که در آن پلیدی پیروز شود و دنیا به پایان برسد، اصطلاحا " حال گیری محض" است، ولی از طرفی دیگر، شکست دادن دشمن نهایی بدون پرداخت بهایی سنگین اصلا رضایت بخش نیست.
هم چنین داستان هایی که قهرمان آن به بیش از یک نفر دل ببندد (به طور مثال، درگیر شدن در یک مثلث عشقی) خواه ناخواه به پایانی تلخ و شیرین ختم می شوند، چون به سرانجام رساندن این گونه ماجراهای رمانتیک بدون این که کسی در آن آسیب ببیند، اکثر مواقع غیرممکن است.

نمونه هایی از آثار داستانی معروف که پایان تلخ و شیرین دارند:

 
- King Kong
- The Lord of the Rings
- Toy Story 3
- Max Payne
- Seven Samurai
- The Brothers Karamazov 




داغ کن - کلوب دات کام

نگار
دوشنبه 27 خرداد 1392 07:23 ب.ظ
" از اونجایی که اختلاف سلیقه بین خواننده ها زیاده، این نوع می تونه کم ریسک ترین نوع پایان و در عین نوع خیلی تاثیر گذار باشه "

+ پایان بتمن 3...
پاسخ Farbod Azsan : دقیقاً؛ پایان تلخ و شیرین کم ریسک ترین نوع پایانه و اگه درست اعمال بشه، کم تر کسی می تونه بهش ایراد بگیره. مثلاً پایان تلخ یا پایان شیرین هر چه قدرم که خوب و مناسب باشن، بازم یه سری افراد هستن که بگن "اه، این چه قدر حال گیری بود." یا " بازم آخرش همه چی به خوبی و خوشی تموم شد. برو بابا. " ولی این کسی راجع به پایان تلخ و شیرین نمی تونه چنین حرفی بزنه.
طاهره
پنجشنبه 23 خرداد 1392 08:27 ق.ظ
ممنون.
خیلی وبلاگتون خوبه.
امیدوارم موفق باشید.
پاسخ Farbod Azsan : نظر لطفتونه.
شما هم همین طور. :)
brisingr
سه شنبه 31 اردیبهشت 1392 10:16 ق.ظ
no problem
dar har sorat mamnoon
brisingr
دوشنبه 30 اردیبهشت 1392 07:51 ب.ظ
ba in ke adabiat oftadam vali ba in hal az matalebi ke mizari hkheili chiza yad gereftam va kheili hal kardam
khastenabashi dada va omid varam to zendegi khoshbakht beshi
p.n. rasti midonam haqh qnadaram vali mitonam beporsam ke ketab halqhe jadogaran ro tarjome koni. jeld avalesh tarjome shode vali khabari az jeld dovomesh nist
پاسخ Farbod Azsan : خوشحالم که اینو میشنوم. امیدوارم مطالب بعدی هم برای شما و بقیه ی دوستان مفید و آموزنده باقی بمونن.
شرمنده، متاسفانه وقت ترجمه ی اثر دیگه ای رو ندارم.
nepton
دوشنبه 30 اردیبهشت 1392 02:32 ب.ظ
فرید جان ترجمه جلد سه زامبی به کجا رسید؟
پاسخ Farbod Azsan : تموم شده. در حال ویرایشش هستم.
Diox
شنبه 28 اردیبهشت 1392 10:30 ب.ظ
سلام
فربد عزیز متنی که نوشتین خیلی جالب بود و باید بگم که در اکثرفانتزی ها پایان تلخ و شیرین اتفاق می افته و بشخصه فکر می کنم این اتفاقات نشان دهنده روال منطقی زندگی است که هر چه نویسنده از این منطق بیشتر استفاده کنه نوشته بهتر و ملموس تری خواهد داشت که احتمال موفقیت بالاتری داره اتفاقی که متاسفانه در کتابهای ایرانی نمی افته و در طول کتاب همه بلایی سر کاراکتر می یاد اما در دقیقه نود همه چی ختم به خیر می شه که انگار نه انگار که همین باعث می شه کارای ضعیف و غیرواقعی داشته باشیم .

موفق باشین و پاینده
پاسخ Farbod Azsan : سلام.
اتفاقا راجع به ختم به خیر شدن همه چی در آخر داستان توی مطلب مربوط به deux ex machina یه توضیح کوتاه ارائه داده شده بود. توی خارج، اوایل ظهور صنعت فیلمسازی، قانون هیز داستان نویس ها رو ملزوم می کرد که برای مجوز گرفتن، باید حتما آخر داستانشون آدم بده رو به سزای اعمالش برسونن و ترجیحا همه چی به خوبی و خوشی تموم شه. ما توی ایرانم چنین قانونی داریم، منتها می شه گفت یه جورایی نانوشتست. برای همین می شه گفت به خوبی و خوشی تموم شدن همه چی (خصوصا تو آثاری که افراد زیادی ببیننشون، مثل سریالای تلویزیونی و یا فیلمای گیشه ای) یه جور الزامه.

البته به اینم باید اشاره کرد که پایان تلخ و شیرین یه جور رعایت تعادله، ولی متاسفانه خیلی از داستان نویس ها برای این که مخاطب عام رو به طور لحظه ای تحت تاثیر قرار بدن، مجبورن برای داستانشون یه پایان خیلی شاد یا خیلی غمگین در نظر بگیرن.

ممنون. شما هم همین طور. :)
kingk
شنبه 28 اردیبهشت 1392 05:37 ب.ظ
جالب بود ولی من خیلی از ین نوع پایان ها خوشم نمیاد پایان ها خوب خوش هم که کلیشه ای اند نظر شما چیه ؟
پاسخ Farbod Azsan : حتی پایان خوش، با وجود کلیشه ای بودن و بیش از حد استفاده شدنش می تونه توی داستانی که طالب این نوع پایانه (مثلا کارتونای دیزنی)، تاثیرگذار و رضایت بخش باشه. خوب یا بد بودن یه پایانو هنر و مهارت نویسنده تعیین می کنه، نه حال و هوای کلیش. پایان خوش، غم انگیز و تلخ و شیرین هر کدوم نمونه های استفاده ی مناسب و ضعیف دارن و نمی شه یکی رو از اون یکی برتر دونست، چون فقط ابزارن. مهم اینه که چه جوری ازشون استفاده بشه.
ترول
جمعه 27 اردیبهشت 1392 08:28 ب.ظ
سریع تر زامبی سی تی رو بذار
پاسخ Farbod Azsan : فصل بیستم هستم. دیگه آخراشه.
sadra77
جمعه 27 اردیبهشت 1392 01:31 ب.ظ
داداش دمت گرم. این مطالب معرفی عناصر داستانیت واقعا عالین! راستش رو بخوای من خودم دارم یه داستان می نویسم و اتفاقا داستانم هم فانتزی حماسی هستش و من می خواستم تو آخرش کلا پلیدی پیروز بشه ولی با این مطلبت واقعا کمک بزرگی بهم کردی یا در مورد غزرفرویدی . اگه به ایمد خدا داستان رو نوشتم حتما از شما اسم می برم. دمت واقعا گرم
پاسخ Farbod Azsan : ممنون صدرای عزیز. اتفاقا قصد اصلی منم از ارائه دادن این مطالب کمک به کساییه که قصد داستان نوشتن دارن. خوشحالم که می بینم این نیت داره تحقق پیدا می کنه. امیدوارم موفق بشی داستان خوبی بنویسی.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر